رویای آبی کودکم

وقتی توی یه جاده خلوت با عشق دیرینت همزادپنداری می کنی. با خودت می گی که ای کاش انتهای این جاده جایی برای موندن باشه. جایی برای آرامش. جایی برای عشق. و همه ی رویاهااا اونجایی به انتها می رسه که از دور یه ماشین می بینی که با آخرین سرعت ممکن داره به سمتت میاد و مجبوری که بپری کنار جاده و برای رفتن بال بال بزنی. این جاده انتهایی نداره... + همزادپنداری با جاده + اونقدر میرم که این جاده یه جایی تموم بشه... + چند روز پیش تو جاده طبس-یزد رویای آبی کودکم...

وقتی نباشی دل خیلیاا برات تنگ میشه و هی بهت پیغوم پسغوم می فرستن که برگرد اما وقتی این نبودنه از حد بگذره و یه خرده طولانی تر از حالت عادی بشه کم کم میری جز دسته فراموش شده هاا و حتی عزیزانت هم به نبودنت عادت می کنن و این همون فطرت فراموش کاره. قدیما می گفتن خاک مهر رو سرد می کنه. خاک هیچ دخالتی نداره. این دوری و ندیدن هاست که همه چی رو به باد فراموشی می سپاره. و چه خوبه یاد آوری... + وقتی دلتنگ می شی و هر کی و هر چیزی می بینی ... رویای آبی کودکم...